Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

1st Maccabees 9

The First Book of the Maccabees

Return to Index

Chapter 10

1

 

  et anno centesimo sexagesimo ascendit Alexander Antiochi filius qui cognominatus est Nobilis et occupavit Ptolomaidam et receperunt eum et regnavit illic  

 

 


2

 

  et audivit Demetrius rex et congregavit exercitum valde copiosum et exivit obviam illi in proelium  

 

 


3

 

  et misit Demetrius ad Ionathan epistulam verbis pacificis ut magnificaret eum  

 

 


4

 

  dixit enim anticipemus pacem facere cum eo priusquam faciat cum Alexandro adversus nos  

 

 


5

 

  recordabitur enim omnium quae fecimus in eum et in fratrem eius et in gentem eius  

 

 


6

 

  et dedit ei potestatem congregandi exercitum et fabricare arma et esse ipsum socium eius et obsides qui erant in arce iussit tradi ei  

 

 


7

 

  et venit Ionathas in Hierusalem et legit epistulas in auditu omnis populi et eorum qui in arce erant  

 

 


8

 

  et timuerunt timore magno quoniam audierunt quod dedit ei rex in potestatem congregandi exercitum  

 

 


9

 

  et traditi sunt Ionathae obsides et reddidit eos parentibus suis  

 

 


10

 

  et habitavit Ionathas in Hierusalem et coepit aedificare et innovare civitatem  

 

 


11

 

  et dixit facientibus opera ut struerent muros et montem Sion in circuitu lapidibus quadratis ad munitionem et ita fecerunt  

 

 


12

 

  et fugerunt alienigenae qui erant in munitionibus quas aedificaverat Bacchides  

 

 


13

 

  et reliquit unusquisque locum suum et abiit in terram suam  

 

 


14

 

  tantum in Bethsuram remanserant aliqui ex his qui reliquerant legem et praecepta Dei erat enim haec eis ad refugium  

 

 


15

 

  et audivit Alexander rex promissa quae promisit Demetrius Ionathae et narraverunt ei proelia et virtutes quas ipse fecit et fratres eius et labores quos laboraverunt  

 

 


16

 

  et ait numquid inveniemus aliquem virum talem et nunc faciemus eum amicum et socium nostrum  

 

 


17

 

  et scripsit epistulam et misit ei secundum haec verba dicens  

 

 


18

 

  rex Alexander fratri Ionathae salutem  

 

 


19

 

  audivimus de te quod vir potens viribus et aptus es ut sis amicus noster  

 

 


20

 

  et nunc constituimus te hodie summum sacerdotem gentis tuae et ut amicus regis voceris et misit ei purpuram et coronam auream ut quae nostra sunt sentias et conserves amicitias ad nos  

 

 


21

 

  et induit se Ionathas stolam sanctam septimo mense anno centesimo sexagesimo in die sollemni scenophegiae et congregavit exercitum et fecit arma copiosa  

 

 


22

 

  et audivit Demetrius verba ista et contristatus est et ait  

 

 


23

 

  quid hoc fecimus quod praeoccupavit nos Alexander adprehendere amicitiam Iudaeorum ad munimen sui  

 

 


24

 

  scribam et ego illi verba deprecatoria et dignitates et dona ut sit mecum in adiutorio  

 

 


25

 

  et scripsit in haec verba rex Demetrius genti Iudaeorum salutem  

 

 


26

 

  quoniam servastis ad nos pactum et mansistis in amicitia nostra et non accessistis ad inimicos nostros audivimus et gavisi sumus  

 

 


27

 

  et nunc perseverate adhuc conservare ad nos fidem et retribuemus vobis bona pro his quae fecistis nobiscum  

 

 


28

 

  et remittemus vobis praestationes multas et dabimus vobis donationes  

 

 


29

 

  et nunc absolvo vos et omnes Iudaeos a tributis et pretia salis indulgeo et coronas remitto et tertias seminis  

 

 


30

 

  et dimidiam partem fructus ligni quod est portionis meae relinquo vobis ex hodierno et deinceps ne accipiatur a terra Iuda et a tribus civitatibus quae additae sunt illi ex Samaria et Galilea ex hodierna die et in totum tempus  

 

 


31

 

  et Hierusalem sit sancta et libera cum finibus suis et decimae et tributa ipsius sint  

 

 


32

 

  remitto etiam potestatem arcis quae est in Hierusalem et do eam summo sacerdoti et constituat in ea viros quoscumque ipse elegerit qui custodiant eam  

 

 


33

 

  et omnem animam Iudaeorum quae captiva est a terra Iuda in omni regno meo relinquo liberam gratis ut omnes a tributis resolvantur etiam pecorum suorum  

 

 


34

 

  et omnes dies sollemnes et sabbata et neomeniae et dies decreti et tres dies ante diem sollemnem et tres post diem sollemnem sint omnes inmunitatis et remissionis omnibus Iudaeis qui sunt in regno meo  

 

 


35

 

  et nemo potestatem agere aliquid habeat et movere negotii adversus aliquem eorum in omni causa  

 

 


36

 

  et ut adscribantur ex Iudaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum et dabuntur illis copiae ut oportet omnibus exercitibus regis et ex ipsis ordinabuntur qui sint in munitionibus regis magni  

 

 


37

 

  et ex his constituentur supra negotia regni quae aguntur ex fide et principes sint ex eis et ambulent legibus suis sicut praecepit rex in terra Iuda  

 

 


38

 

  et tres civitates quae additae sunt Iudaeae ex regione Samariae cum Iudaea reputentur ut sint sub uno et non oboediant aliae potestati nisi summi sacerdotis  

 

 


39

 

  Ptolomaidam et confines eius quas dedi donum sanctis qui sunt in Hierusalem ad necessarios sumptus sanctorum  

 

 


40

 

  et ego singulis annis dabo quindecim milia siclorum argenti de rationibus regis quae me contingunt  

 

 


41

 

  et omne quod reliquum fuit quod non reddiderant qui super negotia erant annis prioribus ex hoc dabunt in opera domus  

 

 


42

 

  et super haec quinque milia siclorum argenti quae accipiebant de sanctorum ratione per singulos annos et haec ad sacerdotes pertineant qui ministerio funguntur  

 

 


43

 

  et quicumque fugerint in templum quod est in Hierosolymis et in omnibus finibus eius obnoxios regi in omni negotio dimittatis et universa quae sunt eis in regno meo libera habeant  

 

 


44

 

  et ad aedificanda vel restauranda opera sanctorum sumptus dabuntur de ratione regis  

 

 


45

 

  et ad extruendos muros Hierusalem et communiendos in circuitu sumptus dabuntur de ratione regis et ad construendos muros in Iudaea  

 

 


46

 

  ut audivit autem Ionathas et populus sermones istos non crediderunt eis nec receperunt eos quia recordati sunt malitiae magnae quam fecerat in Israhel et tribulaverat eos valde  

 

 


47

 

  et conplacuit eis in Alexandrum quia ipse fuerat eis princeps sermonum pacis et ipsi auxilium ferebant omnibus diebus  

 

 


48

 

  et congregavit Alexander rex exercitum magnum et admovit castra ad Demetrium  

 

 


49

 

  et commiserunt proelium reges et fugit exercitus Alexandri et insecutus est eum Demetrius et incubuit super eos  

 

 


50

 

  et invaluit proelium nimis donec occidit sol et cecidit Demetrius in illa die  

 

 


51

 

  et misit Alexander ad Ptolomeum regem Aegypti legatos secundum haec verba dicens  

 

 


52

 

  quoniam ingressus sum in regnum meum et sedi in sede patrum meorum et obtinui principatum et contrivi Demetrium et possedi regionem nostram  

 

 


53

 

  et commisi cum eo pugnam et contritus est ipse et castra eius a nobis et sedimus in sede regni eius  

 

 


54

 

  et nunc statuamus ad invicem amicitiam et da mihi filiam tuam uxorem et ero gener tuus et ipsi dignitatem  

 

 


55

 

  et respondit Ptolomeus rex dicens felix dies in qua reversus es ad terram patrum tuorum et sedisti in sede regni eorum  

 

 


56

 

  et nunc faciam tibi quae scripsisti sed occurre Ptolomaidae ut videamus nos invicem et spondeam tibi sicut dixisti  

 

 


57

 

  et exiit Ptolomeus de Aegypto ipse et Cleopatra filia eius et venit Ptolomaidae anno centesimo sexagesimo secundo  

 

 


58

 

  et occurrit ei Alexander rex et dedit ei Cleopatram filiam suam et fecit nuptias eius Ptolomaidae sicut reges in magna gloria  

 

 


59

 

  et scripsit rex Alexander Ionathae ut veniret obviam sibi  

 

 


60

 

  et abiit cum gloria Ptolomaidem et occurrit ibi duobus regibus et dedit illis argentum multum et aurum et dona et invenit gratiam in conspectu eorum  

 

 


61

 

  et convenerunt adversus eum viri pestilentes ex Israhel viri iniqui interpellantes adversus eum et non intendit ad eos rex  

 

 


62

 

  et iussit expoliari Ionathan vestimentis suis et induit eum purpura et ita fecerunt et conlocavit eum rex sedere secum  

 

 


63

 

  dixitque principibus exite cum eo in medio civitatis et praedicate ut nemo interpellet adversus eum de ullo negotio nec quisquam ei molestus sit de ulla ratione  

 

 


64

 

  et factum est ut viderunt qui interpellabant gloriam eius quae praedicabatur et opertum eum purpura fugerunt omnes  

 

 


65

 

  et magnificavit eum rex et scripsit eum inter primos amicos et posuit eum ducem et participem principatus  

 

 


66

 

  et reversus est Ionathan in Hierusalem cum pace et laetitia  

 

 


67

 

  in anno centesimo sexagesimo quinto venit Demetrius filius Demetrii a Creta in terram patrum suorum  

 

 


68

 

  et audivit Alexander rex et contristatus est valde et reversus est Antiochiam  

 

 


69

 

  et constituit Demetrius Apollonium qui praeerat Coelesyriae et congregavit exercitum magnum et accessit ad Iamniam et misit ad Ionathan summum sacerdotem  

 

 


70

 

  dicens tu solus resistis nobis ego autem factus sum in derisum et in obprobrium propterea quia tu potestatem exerces in montibus  

 

 


71

 

  nunc ergo si confidis in virtutibus tuis descende ad nos in campum et conparemus illic invicem quia mecum est virtus bellorum  

 

 


72

 

  interroga et disce qui sim ego et ceteri qui auxilio sunt mihi qui et dicunt quia non potest stare pes vester ante faciem nostram quia bis in fugam conversi sunt patres tui in terra sua  

 

 


73

 

  et nunc quomodo poteris sustinere equitatum exercitum tantum in campo ubi non est lapis neque saxum neque locus fugiendi  

 

 


74

 

  ut audivit autem Ionathas sermones Apollonii motus est animo et elegit decem milia virorum et exiit ab Hierusalem et concurrit ei Simon frater eius in adiutorium  

 

 


75

 

  et adplicuerunt castra in Ioppen et exclusit eum a civitate quia custodia Apollonii Ioppe erat et obpugnavit eam  

 

 


76

 

  et exterriti qui erant intra civitatem aperuerunt ei et obtinuit Ionathas Ioppen  

 

 


77

 

  et audivit Apollonius et admovit tria milia equitum et exercitum multum  

 

 


78

 

  et abiit Azotum tamquam iter faciens et statim exiit in campum eo quod haberet multitudinem equitum et confideret in eis et insecutus est eum Ionathas in Azotum et proelium commiserunt  

 

 


79

 

  et reliquit Apollonius in castris mille equites post eos occulte  

 

 


80

 

  et cognovit Ionathas quoniam sunt insidiae post se et circuierunt castra eius a mane usque ad vesperam  

 

 


81

 

  populus autem stabat sicut praecepit Ionathas et laboraverunt equi eorum  

 

 


82

 

  et eiecit Simon exercitum suum et commisit contra legionem equites enim fatigati erant et contriti sunt ab eo et fugerunt  

 

 


83

 

  et qui dispersi sunt in campum fugerunt in Azotum et intraverunt in Bethdagon idolum suum ut se liberarent  

 

 


84

 

  et succendit Ionathas Azotum et civitates quae erant in circuitu eius et accepit spolia eorum et templum Dagon et eos qui fugerunt in illud succendit igni  

 

 


85

 

  et fuerunt qui ceciderunt gladio cum his qui succensi sunt fere octo milia virorum  

 

 


86

 

  et movit inde Ionathas castra et adplicuit ea Ascalona et exierunt de civitate obviam illi in magna gloria  

 

 


87

 

  et reversus est Ionathas in Hierusalem cum suis habentibus spolia multa  

 

 


88

 

  et factum est ut audivit Alexander rex sermones istos addidit adhuc glorificare Ionathan  

 

 


89

 

  et misit ei fibulam auream sicuti est consuetudo dari cognatis regum et dedit ei Accaron et omnes fines eius in possessionem  

 

 


1st Maccabees 11

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Items are Available At These Sites: