Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

Ecclesiastes 1

Ecclesiastes or, The Preacher

Return to Index

Chapter 2

1

 

  dixi ego in corde meo vadam et affluam deliciis et fruar bonis et vidi quod hoc quoque esset vanitas  

 

 


2

 

  risum reputavi errorem et gaudio dixi quid frustra deciperis  

 

 


3

 

  cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam ut animum meum transferrem ad sapientiam devitaremque stultitiam donec viderem quid esset utile filiis hominum quod facto opus est sub sole numero dierum vitae suae  

 

 


4

 

  magnificavi opera mea aedificavi mihi domos plantavi vineas  

 

 


5

 

  feci hortos et pomeria et consevi ea cuncti generis arboribus  

 

 


6

 

  extruxi mihi piscinas aquarum ut inrigarem silvam lignorum germinantium  

 

 


7

 

  possedi servos et ancillas multamque familiam habui armenta quoque et magnos ovium greges ultra omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem  

 

 


8

 

  coacervavi mihi argentum et aurum et substantias regum ac provinciarum feci mihi cantores et cantrices et delicias filiorum hominum scyphos et urceos in ministerio ad vina fundenda  

 

 


9

 

  et supergressus sum opibus omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem sapientia quoque perseveravit mecum  

 

 


10

 

  et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis nec prohibui cor quin omni voluptate frueretur et oblectaret se in his quae paraveram et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo  

 

 


11

 

  cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae et ad labores in quibus frustra sudaveram vidi in omnibus vanitatem et adflictionem animi et nihil permanere sub sole  

 

 


12

 

  transivi ad contemplandam sapientiam erroresque et stultitiam quid est inquam homo ut sequi possit regem factorem suum  

 

 


13

 

  et vidi quia tantum praecederet sapientia stultitiam quantum differt lux tenebris  

 

 


14

 

  sapientis oculi in capite eius stultus in tenebris ambulat et didici quod unus utriusque esset interitus  

 

 


15

 

  et dixi in corde meo si unus et stulti et meus occasus erit quid mihi prodest quod maiorem sapientiae dedi operam locutusque cum mente mea animadverti quod hoc quoque esset vanitas  

 

 


16

 

  non enim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum et futura tempora oblivione cuncta pariter obruent moritur doctus similiter et indoctus  

 

 


17

 

  et idcirco taeduit me vitae meae videntem mala esse universa sub sole et cuncta vanitatem atque adflictionem spiritus  

 

 


18

 

  rursum detestatus sum omnem industriam meam quae sub sole studiosissime laboravi habiturus heredem post me  

 

 


19

 

  quem ignoro utrum sapiens an stultus futurus sit et dominabitur in laboribus meis quibus desudavi et sollicitus fui et est quicquam tam vanum  

 

 


20

 

  unde cessavi renuntiavitque cor meum ultra laborare sub sole  

 

 


21

 

  nam cum alius laboret in sapientia et doctrina et sollicitudine homini otioso quaesita dimittit et hoc ergo vanitas et magnum malum  

 

 


22

 

  quid enim proderit homini de universo labore suo et adflictione spiritus qua sub sole cruciatus est  

 

 


23

 

  cuncti dies eius doloribus et aerumnis pleni sunt nec per noctem mente requiescit et haec non vanitas est  

 

 


24

 

  nonne melius est comedere et bibere et ostendere animae suae bona de laboribus suis et hoc de manu Dei est  

 

 


25

 

  quis ita vorabit et deliciis affluet ut ego  

 

 


26

 

  homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis  

 

 


Ecclesiastes 3

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Items are Available At These Sites: