Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

1st Kings 2

The First Book of the Kings

Return to Index

Chapter 3

1

 

  confirmatum est igitur regnum in manu Salomonis et adfinitate coniunctus est Pharaoni regi Aegypti accepit namque filiam eius et adduxit in civitatem David donec conpleret aedificans domum suam et domum Domini et murum Hierusalem per circuitum  

 

 


2

 

  et tamen populus immolabat in excelsis non enim aedificatum erat templum nomini Domini usque in die illo  

 

 


3

 

  dilexit autem Salomon Dominum ambulans in praeceptis David patris sui excepto quod in excelsis immolabat et accendebat thymiama  

 

 


4

 

  abiit itaque in Gabaon ut immolaret ibi illud quippe erat excelsum maximum mille hostias in holocaustum obtulit Salomon super altare illud in Gabaon  

 

 


5

 

  apparuit Dominus Salomoni per somnium nocte dicens postula quod vis ut dem tibi  

 

 


6

 

  et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie  

 

 


7

 

  et nunc Domine Deus tu regnare fecisti servum tuum pro David patre meo ego autem sum puer parvus et ignorans egressum et introitum meum  

 

 


8

 

  et servus tuus in medio est populi quem elegisti populi infiniti qui numerari et supputari non potest prae multitudine  

 

 


9

 

  dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum  

 

 


10

 

  placuit ergo sermo coram Domino quod Salomon rem huiuscemodi postulasset  

 

 


11

 

  et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium  

 

 


12

 

  ecce feci tibi secundum sermones tuos et dedi tibi cor sapiens et intellegens in tantum ut nullus ante te similis tui fuerit nec post te surrecturus sit  

 

 


13

 

  sed et haec quae non postulasti dedi tibi divitias scilicet et gloriam ut nemo fuerit similis tui in regibus cunctis retro diebus  

 

 


14

 

  si autem ambulaveris in viis meis et custodieris praecepta mea et mandata mea sicut ambulavit pater tuus longos faciam dies tuos  

 

 


15

 

  igitur evigilavit Salomon et intellexit quod esset somnium cumque venisset Hierusalem stetit coram arca foederis Domini et obtulit holocausta et fecit victimas pacificas et grande convivium universis famulis suis  

 

 


16

 

  tunc venerunt duae mulieres meretrices ad regem steteruntque coram eo  

 

 


17

 

  quarum una ait obsecro mi domine ego et mulier haec habitabamus in domo una et peperi apud eam in cubiculo  

 

 


18

 

  tertia vero die postquam ego peperi peperit et haec et eramus simul nullusque alius in domo nobiscum exceptis nobis duabus  

 

 


19

 

  mortuus est autem filius mulieris huius nocte dormiens quippe oppressit eum  

 

 


20

 

  et consurgens intempesta nocte silentio tulit filium meum de latere meo ancillae tuae dormientis et conlocavit in sinu suo suum autem filium qui erat mortuus posuit in sinu meo  

 

 


21

 

  cumque surrexissem mane ut darem lac filio meo apparuit mortuus quem diligentius intuens clara luce deprehendi non esse meum quem genueram  

 

 


22

 

  responditque altera mulier non est ita sed filius tuus mortuus est meus autem vivit e contrario illa dicebat mentiris filius quippe meus vivit et filius tuus mortuus est atque in hunc modum contendebant coram rege  

 

 


23

 

  tunc rex ait haec dicit filius meus vivit et filius tuus mortuus est et ista respondit non sed filius tuus mortuus est et filius meus vivit  

 

 


24

 

  dixit ergo rex adferte mihi gladium cumque adtulissent gladium coram rege  

 

 


25

 

  dividite inquit infantem vivum in duas partes et date dimidiam partem uni et dimidiam partem alteri  

 

 


26

 

  dixit autem mulier cuius filius erat vivus ad regem commota sunt quippe viscera eius super filio suo obsecro domine date illi infantem vivum et nolite interficere eum contra illa dicebat nec mihi nec tibi sit dividatur  

 

 


27

 

  respondens rex ait date huic infantem vivum et non occidatur haec est mater eius  

 

 


28

 

  audivit itaque omnis Israhel iudicium quod iudicasset rex et timuerunt regem videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum iudicium  

 

 


1st Kings 4

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Items are Available At These Sites: