Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

1st Kings 1

The First Book of the Kings

Return to Index

Chapter 2

1

 

  adpropinquaverant autem dies David ut moreretur praecepitque Salomoni filio suo dicens  

 

 


2

 

  ego ingredior viam universae terrae confortare et esto vir  

 

 


3

 

  et observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis eius et custodias caerimonias eius et praecepta eius et iudicia et testimonia sicut scriptum est in lege Mosi ut intellegas universa quae facis et quocumque te verteris  

 

 


4

 

  ut confirmet Dominus sermones suos quos locutus est de me dicens si custodierint filii tui viam suam et ambulaverint coram me in veritate in omni corde suo et in omni anima sua non auferetur tibi vir de solio Israhel  

 

 


5

 

  tu quoque nosti quae fecerit mihi Ioab filius Sarviae quae fecerit duobus principibus exercitus Israhel Abner filio Ner et Amasa filio Iether quos occidit et effudit sanguinem belli in pace et posuit cruorem proelii in balteo suo qui erat circa lumbos eius et in calciamento suo quod erat in pedibus eius  

 

 


6

 

  facies ergo iuxta sapientiam tuam et non deduces canitiem eius pacifice ad inferos  

 

 


7

 

  sed et filiis Berzellai Galaaditis reddes gratiam eruntque comedentes in mensa tua occurrerunt enim mihi quando fugiebam a facie Absalom fratris tui  

 

 


8

 

  habes quoque apud te Semei filium Gera filii Iemini de Baurim qui maledixit mihi maledictione pessima quando ibam ad Castra sed quia descendit mihi in occursum cum transirem Iordanem et iuravi ei per Dominum dicens non te interficiam gladio  

 

 


9

 

  tu noli pati esse eum innoxium vir autem sapiens es et scies quae facias ei deducesque canos eius cum sanguine ad infernum  

 

 


10

 

  dormivit igitur David cum patribus suis et sepultus est in civitate David  

 

 


11

 

  dies autem quibus regnavit David super Israhel quadraginta anni sunt in Hebron regnavit septem annis in Hierusalem triginta tribus  

 

 


12

 

  Salomon autem sedit super thronum David patris sui et firmatum est regnum eius nimis  

 

 


13

 

  et ingressus est Adonias filius Aggith ad Bethsabee matrem Salomonis quae dixit ei pacificusne ingressus tuus qui respondit pacificus  

 

 


14

 

  addiditque sermo mihi est ad te cui ait loquere et ille  

 

 


15

 

  tu inquit nosti quia meum erat regnum et me proposuerat omnis Israhel sibi in regem sed translatum est regnum et factum est fratris mei a Domino enim constitutum est ei  

 

 


16

 

  nunc ergo petitionem unam deprecor a te ne confundas faciem meam quae dixit ad eum loquere  

 

 


17

 

  et ille ait precor ut dicas Salomoni regi neque enim negare tibi quicquam potest ut det mihi Abisag Sunamitin uxorem  

 

 


18

 

  et ait Bethsabee bene ego loquar pro te regi  

 

 


19

 

  venit ergo Bethsabee ad regem Salomonem ut loqueretur ei pro Adonia et surrexit rex in occursum eius adoravitque eam et sedit super thronum suum positus quoque est thronus matri regis quae sedit ad dexteram eius  

 

 


20

 

  dixitque ei petitionem unam parvulam ego deprecor a te ne confundas faciem meam dixit ei rex pete mater mi neque enim fas est ut avertam faciem tuam  

 

 


21

 

  quae ait detur Abisag Sunamitis Adoniae fratri tuo uxor  

 

 


22

 

  responditque rex Salomon et dixit matri suae quare postulas Abisag Sunamitin Adoniae postula ei et regnum ipse est enim frater meus maior me et habet Abiathar sacerdotem et Ioab filium Sarviae  

 

 


23

 

  iuravit itaque rex Salomon per Dominum dicens haec faciat mihi Deus et haec addat quia contra animam suam locutus est Adonias verbum hoc  

 

 


24

 

  et nunc vivit Dominus qui firmavit me et conlocavit super solium David patris mei et qui fecit mihi domum sicut locutus est quia hodie occidetur Adonias  

 

 


25

 

  misitque rex Salomon per manum Banaiae filii Ioiadae qui interfecit eum et mortuus est  

 

 


26

 

  Abiathar quoque sacerdoti dixit rex vade in Anathot ad agrum tuum es quidem vir mortis sed hodie te non interficiam quia portasti arcam Domini Dei coram David patre meo et sustinuisti laborem in omnibus in quibus laboravit pater meus  

 

 


27

 

  eiecit ergo Salomon Abiathar ut non esset sacerdos Domini ut impleretur sermo Domini quem locutus est super domum Heli in Silo  

 

 


28

 

  venit autem nuntius ad Ioab quod Ioab declinasset post Adoniam et post Absalom non declinasset fugit ergo Ioab in tabernaculum Domini et adprehendit cornu altaris  

 

 


29

 

  nuntiatumque est regi Salomoni quod fugisset Ioab in tabernaculum Domini et esset iuxta altare misitque Salomon Banaiam filium Ioiadae dicens vade interfice eum  

 

 


30

 

  venit Banaias ad tabernaculum Domini et dixit ei haec dicit rex egredere qui ait non egrediar sed hic moriar renuntiavit Banaias regi sermonem dicens haec locutus est Ioab et haec respondit mihi  

 

 


31

 

  dixitque ei rex fac sicut locutus est et interfice eum et sepeli et amovebis sanguinem innocentem qui effusus est a Ioab a me et a domo patris mei  

 

 


32

 

  et reddat Dominus sanguinem eius super caput eius quia interfecit duos viros iustos melioresque se et occidit eos gladio patre meo David ignorante Abner filium Ner principem militiae Israhel et Amasa filium Iether principem exercitus Iuda  

 

 


33

 

  et revertetur sanguis illorum in caput Ioab et in caput seminis eius in sempiternum David autem et semini eius et domui et throno illius sit pax usque in aeternum a Domino  

 

 


34

 

  ascendit itaque Banaias filius Ioiadae et adgressus eum interfecit sepultusque est in domo sua in deserto  

 

 


35

 

  et constituit rex Banaiam filium Ioiadae pro eo super exercitum et Sadoc sacerdotem posuit pro Abiathar  

 

 


36

 

  misit quoque rex et vocavit Semei dixitque ei aedifica tibi domum in Hierusalem et habita ibi et non egredieris inde huc atque illuc  

 

 


37

 

  quacumque autem die egressus fueris et transieris torrentem Cedron scito te interficiendum sanguis tuus erit super caput tuum  

 

 


38

 

  dixitque Semei regi bonus sermo sicut locutus est dominus meus rex sic faciet servus tuus habitavit itaque Semei in Hierusalem diebus multis  

 

 


39

 

  factum est autem post annos tres ut fugerent servi Semei ad Achis filium Maacha regem Geth nuntiatumque est Semei quod servi eius essent in Geth  

 

 


40

 

  et surrexit Semei et stravit asinum suum ivitque in Geth ad Achis ad requirendos servos suos et adduxit eos de Geth  

 

 


41

 

  nuntiatum est autem Salomoni quod isset Semei in Geth de Hierusalem et redisset  

 

 


42

 

  et mittens vocavit eum dixitque illi nonne testificatus sum tibi per Dominum et praedixi tibi quacumque die egressus ieris huc et illuc scito te esse moriturum et respondisti mihi bonus sermo audivi  

 

 


43

 

  quare ergo non custodisti iusiurandum Domini et praeceptum quod praeceperam tibi  

 

 


44

 

  dixitque rex ad Semei tu nosti omne malum cuius tibi conscium est cor tuum quod fecisti David patri meo reddidit Dominus malitiam tuam in caput tuum  

 

 


45

 

  et rex Salomon benedictus et thronus David erit stabilis coram Domino usque in sempiternum  

 

 


46

 

  iussit itaque rex Banaiae filio Ioiadae qui egressus percussit eum et mortuus est  

 

 


1st Kings 3

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Items are Available At These Sites: